Thein Industry to czeska grupa przemysłowa, która ma w swoim portfolio 3 firmy produkcyjne, 3 handlowe i 1 usługową. Największą z nich jest odlewnia aluminium Top Alulit. Jako jedyna w Europie posiada technologię odlewania ciśnieniowego, która jest unikalną technologią, jeśli chodzi o stan mechaniczny podobny do technologii kucia i zbliżony do odlewania wysokociśnieniowego, które jest obecnie głównym trendem w odlewnictwie aluminium i które jest często stosowane w przemyśle motoryzacyjnym. Dyrektor generalny Thein Industry widzi jednak potencjał tej produkcji również w przemyśle kolejowym.
RM: Przejąłeś Top Alulit około rok temu. Jak dziś wygląda firma?
Michal Brijar, dyrektor generalny Thein Industry: Firma ma dziś obroty na poziomie około 16 milionów euro i zatrudnia około 160 osób. Działamy niemal nieprzerwanie, więc produkujemy prawie na maksymalnych obrotach, ale wciąż jest potencjał w odlewaniu ciśnieniowym, który chcielibyśmy dalej rozwijać. Ta technologia jest dziś znana głównie na rynku azjatyckim, czyli na Tajwanie, w Chinach itp. Kraje te są obecnie specjalistami w odlewaniu ciśnieniowym. W Europie jest to zupełnie nowa technologia, więc chcielibyśmy ją dalej rozwijać. I to był jeden z powodów, dla których weszliśmy w biznes odlewniczy. Biznes odlewniczy jest ogólnie trudny, a w kontekście kryzysu energetycznego wcale nie jest łatwy, ponieważ klienci stopniowo przenoszą się na wschód - do Turcji, Chin lub Tajwanu, gdzie ceny są znacznie korzystniejsze niż w Europie. Jednak mimo wszystko aluminium nadal ma przyszłość w Europie. Zwłaszcza pod względem strategicznym, ponieważ na przykład konflikty wojenne stanowią duże ryzyko dla transportu czegoś trudnego, na przykład z Chin; bardziej strategiczne jest zajmowanie lokalizacji w Europie.
Drugim powodem, dla którego warto zwrócić uwagę na aluminium, jest trend zmniejszania wagi produktów, zarówno w przemyśle motoryzacyjnym, jak i w innych branżach. Aluminium stanowi przejście od stopów żelaza do stopów nieżelaznych.
RM: Co konkretnie może być wykonane z aluminium w przemyśle transportowym?
Michał Brijar, dyrektor generalny Thein Industry: Jeśli spojrzeć na przemysł motoryzacyjny, to może to być silnik lub części skrzyni biegów, które są dziś wytwarzane głównie przez odlewanie ciśnieniowe. A dzięki zastosowaniu odlewania ciśnieniowego można było wyprodukować niektóre z nich. To właśnie ta technologia pozwala na tworzenie bardziej wytrzymałych odlewów przy zachowaniu doskonałych właściwości mechanicznych. Ma zastosowanie głównie w przemyśle energetycznym, zakładach chemicznych, samochodach ciężarowych, po prostu w segmentach przemysłowych, w których występują większe odlewy, a jednocześnie wyższe wymagania dotyczące właściwości mechanicznych.
RM: RAILMARKET jest przede wszystkim poświęcony branży kolejowej, więc nie możemy nie zapytać, czy odlewnia aluminium ma również zastosowanie w przemyśle kolejowym? W końcu aluminium jest jednym z metali lekkich.
Michal Brijar, CEO Thein Industry: Tak, widzimy duży potencjał dla aluminium w przemyśle kolejowym. Możemy dostarczać odlewy jako części hamulców, układów hamulcowych, a nawet jako części podwozi lub wózków. Obecnie nawet branża kolejowa myśli o tym, jak przejść z formy stalowej na aluminiową.
RM: Można więc powiedzieć, że ta firma rozpoczyna działalność tam, gdzie działa inna firma, Železniční dodavatelská. Ona również koncentruje się na częściach i częściach zamiennych?
Michal Brijar, CEO Thein Industry: Železniční dodavatelská to jedna z mniejszych firm w naszym portfolio, z siedzibą w Nymburku i zatrudniająca około 15 osób. Jej obroty wynoszą około 4 milionów euro rocznie. Jej głównym celem jest dostarczanie części zamiennych do starszych lokomotyw Škoda i ČKD, w szczególności modeli wyprodukowanych w połowie ubiegłego wieku. Chociaż ich eksploatacja na rynku czeskim powoli spada, nadal znajdujemy znaczące zastosowania na rynkach Słowacji, Polski, Bałkanów, a zwłaszcza w krajach byłego Związku Radzieckiego - tak zwanych krajach WNP. Do naszych głównych klientów należą na przykład ZSSK, ČD i inni przewoźnicy obsługujący lokomotywy towarowe. Ta działalność pozwala nam być częścią segmentu, który pomimo spadku w niektórych regionach, nadal oferuje interesujące możliwości biznesowe.
RM: Jakie trendy dostrzegasz obecnie w transporcie kolejowym i jak reagujesz na nie w ramach swojego portfolio, na przykład we współpracy między Železniční dodavatelská i Lokorent Services?
Michal Brijar, CEO Thein Industry: Dzisiejsze trendy w transporcie kolejowym są ściśle związane z modernizacją i wdrażaniem systemów takich jak ETCS, a także przechodzeniem na bardziej zrównoważone technologie. Jesteśmy świadomi tych zmian i staramy się na nie reagować, rozwijając rynki, na których nadal widzimy zapotrzebowanie na elektryczne i spalinowe lokomotywy towarowe, które będą potrzebne w przyszłości - również w kontekście zielonej Europy, która wycofuje się z paliw kopalnych. W szczególności na polskim rynku nasza spółka Lokorent Services dzierżawi lokomotywy i obecnie posiada około 5 lokomotyw, a do końca roku planujemy nabyć pięć kolejnych. W przyszłym roku planujemy wzmocnić polski rynek o kolejne 10 lokomotyw. Obecnie eksploatujemy starsze lokomotywy elektryczne typu Škoda 181, które pomimo swojego wieku nadal cieszą się dużym zainteresowaniem.
Aby zapewnić sprawne działanie i modernizację tych lokomotyw, współpracujemy z partnerskim zakładem naprawczym bezpośrednio w Polsce, który specjalizuje się w remontach i modernizacji. Železniční dodavatelská zaopatruje ten zakład naprawczy w części zamienne, co umożliwia sprawną odnowę i modernizację floty Lokorent's Services. Lokomotywy są następnie wynajmowane operatorom, którzy wykorzystują je do określonych celów transportowych.
RM: Zainwestowałeś w technologię wodorową, a także opublikowaliśmy raport na temat twoich planów budowy stacji wodorowych. Jakie są obecne osiągnięcia w dziedzinie wodoru i zrównoważonego rozwoju w waszych projektach?
Michal Brijar, CEO Thein Industry: Zdecydowanie wierzymy w wodór, ale w tej chwili raczej czekamy. Widzimy, że technologia wodorowa jest ważnym tematem na poziomie europejskim, zwłaszcza w kontekście redukcji śladu węglowego i inicjatyw takich jak program Fit for 55. Chociaż rok lub dwa lata temu mieliśmy większe ambicje, teraz widzimy, że strategie krajowe są nadal w fazie rozwoju. Technologie wodorowe są nadal bardzo kosztowne, zwłaszcza jeśli chodzi o produkcję zielonego wodoru. Gdy porównamy koszty eksploatacji lokomotyw wodorowych z konwencjonalnymi lokomotywami spalinowymi lub elektrycznymi, ekonomia nie ma jeszcze sensu. Dlatego czekamy na większe wsparcie i dotacje z Unii Europejskiej lub poszczególnych krajów, aby rozruszać ten segment. Widzimy, że firmy takie jak Alstom i Siemens, na przykład, już pracują nad wodorem, a niektóre z ich lokomotyw już działają. Kolejną przeszkodą jest jednak brak infrastruktury. W Czechach mamy obecnie tylko dwie stacje tankowania - w Barrandovie i Witkowicach. Tak więc wszystko jest wciąż na początku i czekamy na wyraźny impuls i wsparcie, aby umożliwić rozwój tych technologii i zaangażowanych w nie firm.
RM: Rozpoczęliście pilotażowy projekt w dziedzinie dostaw wodoru we współpracy z innymi partnerami. Czy możesz powiedzieć nam więcej o tym projekcie i na jakim etapie się on obecnie znajduje?
Michal Brijar, CEO Thein Industry: Tak, pracowaliśmy nad projektem pilotażowym we współpracy z firmą dostawczą i spółką zależną Renault, Hyvia, która koncentruje się na dostawach wodoru. Naszym celem było uruchomienie projektu, który obejmowałby eksploatację od jednego do kilku samochodów dostawczych napędzanych wodorem na trasie między Dreznem a Pragą. Niestety, projekt ten nie został zrealizowany. Głównymi problemami były z jednej strony homologacja tych wodorowych samochodów dostawczych, która spowolniła cały proces, a z drugiej strony ekonomia. Koszty wdrożenia i eksploatacji okazały się zbyt wysokie, aby projekt mógł zostać zrealizowany. Niemniej jednak, utrzymujemy portfel firm, które mogą zrealizować pod klucz całą koncepcję napędu wodorowego, w tym finansowanie. Projekty te czekają jednak na jasno określone wymagania klientów i popyt, poparte niezbędnym wsparciem finansowym i legislacyjnym.
RM: W jaki sposób planujecie współpracować z innymi graczami w branży kolejowej i jak przejęcie odlewni Top Alulit wpłynęło na tę współpracę?
Michał Brijar, CEO Thein Industry: Nasze przejęcia zawsze mają na celu stworzenie synergii. Na początku koncentrowaliśmy się na mniejszych firmach, takich jak firmy spawalnicze, które koncentrują się na podobnych branżach - sektorze kolejowym i energetycznym. Wraz z dodaniem Top Alulit Foundry rozszerzyliśmy nasze portfolio o możliwości produkcji odlewów, co pozwala nam oferować bardziej kompleksowe usługi naszym klientom. Dzięki tym przejęciom jesteśmy w stanie łączyć firmy w ramach naszego ekosystemu i dzielić się technologią i portfolio klientów. Na przykład nasze zakłady spawalnicze dostarczają komponenty do Niemiec i Szwajcarii, a jeśli istnieje tam zapotrzebowanie na odlewy lub większe zespoły, jesteśmy w stanie zaoferować rozwiązania z naszej odlewni dzięki synergii. Takie podejście pozwala nam skutecznie reagować na zapotrzebowanie rynku przy jednoczesnym budowaniu większej wartości dodanej naszych produktów. Ponadto planujemy dalsze przejęcia, aby rozszerzyć naszą ofertę o większe zakłady spawalnicze i moce produkcyjne. Obecnie prowadzimy negocjacje z dwiema czeskimi firmami, które mogą dołączyć do naszego portfolio na początku przyszłego roku. Firmy te umożliwiłyby nam przetwarzanie większych jednostek konstrukcyjnych, takich jak zbiorniki ciśnieniowe lub elementy spawane o masie przekraczającej 20 ton.
RM: Jak widzi Pan przyszłość Thein Industry w kontekście europejskiego sektora przemysłowego? Które rynki i segmenty uważasz za najbardziej obiecujące?
Michal Brijar, CEO Thein Industry: W przyszłości chcemy kontynuować rozwój w szczególności w trzech kluczowych obszarach. Pierwszym z nich jest sektor kolejowy, ponieważ wierzymy, że wraz z trwającym dążeniem do zrównoważonej Europy, większy ruch przeniesie się na kolej, która jest bardziej przyjazna dla środowiska niż transport drogowy. Drugim obszarem jest energetyka. Wraz ze stopniowym zamykaniem elektrowni cieplnych i rosnącym znaczeniem odnawialnych źródeł energii, takich jak energia wiatrowa i fotowoltaika, widzimy ogromny potencjał w sektorze energetycznym. Uważam również, że energia jądrowa ponownie odegra ważną rolę, pomimo obecnego trendu w niektórych krajach, takich jak Niemcy. Trzecim sektorem, którym jesteśmy zainteresowani, jest przemysł obronny i ewentualnie przemysł lotniczy. Nie jest to główny filar naszej działalności, ale może stanowić uzupełnienie naszego portfolio. Skupilibyśmy się na wejściu w łańcuch dostaw technologii obronnych i pomocniczych. Postrzegamy ten segment, biorąc pod uwagę sytuację geopolityczną, jako rosnący i obiecujący w dłuższej perspektywie.
