Europejskie stowarzyszenia kolejowe wzywają do wprowadzenia silniejszego modelu zarządzania systemem ERTMS na szczeblu UE, argumentując, że wdrażanie tego systemu przebiega zbyt wolno i jest zbyt rozdrobnione, by zapewnić interoperacyjność, którą obiecano branży.
Według najnowszych danych przytoczonych przez stowarzyszenia AERRL, ALLRAIL i ERFA jedynie około 17% sieci bazowej TEN-T jest obecnie wyposażone w system ERTMS, a z istniejących pociągów tylko 19% posiada odpowiednie wyposażenie. Ponad trzydzieści lat po uruchomieniu programu organizacje te twierdzą, że postępy są nadal zbyt niewielkie.
Z punktu widzenia operatorów problemem jest nie tylko tempo wdrażania, ale także szersze otoczenie operacyjne. Stowarzyszenia wskazują na niestabilne specyfikacje, rozbieżności między poszczególnymi krajami oraz słabe uzasadnienie biznesowe, które nadal utrudniają użytkownikom systemu korzystanie z niego.
Te trzy organizacje popierają zalecenia przedstawione przez europejskiego koordynatora ERTMS Matthiasa Ruete, w tym utworzenie centralnego organu koordynacyjnego w ramach DG MOVE, powołanie menedżera ds. wdrażania na szczeblu UE oraz kontynuację specjalnego partnerstwa publiczno-prywatnego w sektorze kolejowym.
Dla branży przesłanie jest jasne: bez ściślejszej koordynacji, harmonizacji technicznej i przewidywalnych norm system ERTMS może pozostać jedynie mozaiką rozwiązań, zamiast stać się podstawą prawdziwie interoperacyjnej europejskiej sieci kolejowej.
Stowarzyszenia twierdzą również, że przyszła debata powinna skupiać się nie tylko na samym wdrażaniu, ale także na zasadach eksploatacji, kosztach systemu ETCS oraz wyzwaniach związanych z wdrażaniem systemu FRMCS – wszystkie te kwestie mają odegrać istotną rolę podczas konferencji w Valenciennes.
Z punktu widzenia transportu towarowego i otwartego dostępu apel ten odzwierciedla powszechne niezadowolenie na rynku: interoperacyjność w Europie rozwija się nadal wolniej niż zakładają cele polityczne, podczas gdy użytkownicy wciąż ponoszą koszty fragmentacji.
