Firma GoExpress rozpoczęła testy na głównej linii zachodniego wybrzeża w celu sprawdzenia możliwości wykorzystania szybkiej, zelektryfikowanej kolei w logistyce wymagającej szybkiego transportu w Wielkiej Brytanii. Testy rozpoczęły się 26 maja 2026 r., a partnerami operacyjnymi są Network Rail, Freightliner oraz Rail Operations Group.
GoExpress to nowa brytyjska firma zajmująca się logistyką kolejową, założona przez Adama Parkinsona. Firma opracowuje model szybkiego transportu na odcinkach pośrednich dla przesyłek wymagających terminowej dostawy, wykorzystując istniejące zelektryfikowane trasy pasażerskie do transportu nocnego zamiast tradycyjnych tras przeznaczonych dla ciężkich przewozów towarowych. Jej koncepcja łączy transport kolejowy na głównych liniach z odbiorem i dostawą drogową, skierowaną do przesyłek paczkowych, ładunków o dużej wartości oraz innych przewozów, które obecnie realizowane są głównie ciężarówkami.
GoExpress wykorzystuje ten okres próbny do gromadzenia danych operacyjnych, testowania procesów oraz oceny, czy przewozy ekspresowe mogą odbywać się z prędkością pociągów pasażerskich na istniejącej zelektryfikowanej infrastrukturze linii głównych.
Planowane przejazdy próbne obejmują cztery kursy nocne na trasie między Crewe a Wigan. Zgodnie z rozkładem jazdy są to: 3Q04 z Crewe South Yard do Wigan North Western, 3Q05 z Wigan North Western do Crewe, 3Q06 z Crewe do Wigan North Western oraz 3Q07 z Wigan North Western do Crewe South Yard.
Firma informuje, że pociągi będą kursować z coraz większą prędkością każdej nocy. Celem jest wykazanie opłacalności przewozu paczek, ładunków o dużej wartości oraz innych przesyłek, w których liczy się czas, między głównymi miastami Wielkiej Brytanii poza godzinami szczytu pasażerskiego.
Co to oznacza: nie jest to tradycyjny transport kolejowy towarów. GoExpress testuje model zbliżony do usług kurierskich z dostawą następnego dnia lub sieci przesyłek ekspresowych, wykorzystując zelektryfikowane trasy pasażerskie, gdy są one dostępne. Koncepcja ta opiera się na krótkich czasach przewozu, niezawodnych trasach oraz integracji z drogowym systemem odbioru i dostawy na obu końcach trasy.
W przypadku rynku brytyjskiego projekt ten stanowi próbę wykorzystania istniejącej infrastruktury zelektryfikowanej, przystosowanej do prędkości 125 mil na godzinę, do obsługi logistyki na odcinku pośrednim, zamiast zwiększać natężenie ruchu drogowego. Bezpośrednim rezultatem będą dane eksploatacyjne pochodzące z działającej infrastruktury, a nie uruchomienie komercyjnej usługi.
